به گزارش اطلاعات آنلاین، سعید نادری از کارکنان رادیو و تلویزیون ملی ایران در سال ۱۳۵۸ جزوهای با عنوان پراکنده بینی و پراکنده گویی به صورت شخصی منتشر کرد. این جزوه که با قیمت ۱۰ تومان در مقابل دانشگاه تهران در بساط کتابفروشیها عرضه می شد، مجموعه خاطرات و یادداشتهای نادری درباره انقلاب اسلامی است. نگاه مستند و روایت شخصی این نوشتهها درمی تواند مورد توجه قرار گیرد.
نمونهایی از این نوشتهها را که به حوادث ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ و قطع پوشش زنده تلویزیونی ورود رهبر انقلاب به کشور می پردازد را بخوانید. با سپاس از مدیریت کتابخانه دانشگاه تهران که نسخه دیجیتال این جزوه را در دسترس قرار داده است.
« ... شنبه سی ام دیماه روزنامه ها تاریخ ورود آیت الله خمینی(ره) را به ایران روز ششم بهمن ذکر کردند. انتخاب با مزه ای بود. روز ششـــــم بهمن با آن گذشته شرم آور میرفت که شرف از دست رفته را پس بگیرد. ولی از این مسئله گذشته به خودم گفتم. چه خواهد شد؟ ورود آیت الله با آنهمه هواخواه و مرید به این سادگیها امکان پذیر نیست. بختیار هم شاید همین فکر را کرده بود که با کمک ارتش فرودگاه را بست و مانع ورود آیت الله(ره) شد. این عمل خشم مردم را بیشتر کرد و در هفته دوم بهمن ماه شاهد خونریزیهای زیادی شدیم. مردم به عمل دولت اعتراض میکردند و دولت هم جواب را با گلوله میداد. دولت انگشتش را روی ماشه مسلسل گذاشته بود و بی دریغ گلوله نثار ملتش میکرد. به طوریکه معترض و غیر معترض را کشت و خم به ابرو نیآورد.
با اینهمه، موضع سیاسی و خشم اجتماعی باعث شد که دولت به زانو در آید و مقدم آیت الله خمینی(ره) را گرامی بدارد. روز پنجشنبه دوازدهم بهمن ماه ساعت ۹ صبح هواپیمای ایرفرانس حامل آیت الله(ره) و همراهان به زمین فرودگاه مهرآباد نشست. گارد نیروی هوائی و چریکهای خلق با دقت فراوان از آیت الله(ره) محافظت میکردند. سی وپنج کیلومتر مسیر آیت الله از فرودگاه به بهشت زهرا آدم باران و گلباران شده بود. دستگاه یکبار دیگر به مردم کلک زد و با قطع پخش مستقیم تلویزیون بار دیگر دوروئی خود را به ثبوت رساند.
قضیه از این قرار بود که دوستان اعتصابی ما سعی داشتند تا مراسم ورود را هر طور شده ضبط نمایند و دستگاه که همیشه خودش را نخود هر آش میکرد پیش دستی نمود و به وسیله جیره خوارانش تدارک پخش مستقیم را داد و با تبلیغ فراوان از این راه سعی کرد تا نظر مردم را جلب نماید، منتها در این کار نیز دسیسه پردازی داشت. قرار شده بود در ابتدای برنامه سرود شاهنشاهی و تصویر شاه را پخش نکنند و نظامیان اشغالگر تلویزیون همین مسئله را بهانه نمایند و در وسط پخش برنامه از آن جلوگیری کنند. چنین هم کردند و صداقت و نوع دوستی خود را هم ثابت نمودند.
عمل دولت در جلوگیری بخش مستقیم ورود آیت الله(ره) خشم همگان را برآورد و همین دولت را مجبور ساخت تا چندین بار مبادرت به پخش آن برنامه نماید، هر چند که بهر حال ما فیلم کامل مراسم را داشتیم و به موقع آن را نشان میدادیم. آمدن امام(ره) به ایران یک(ره) بار دیگر چهره اجتماعی مملکت را دگرگون ساخت.»
