روزنامه کیهان نوشت: مسیر فتنههای ترکیبی ترامپ، به بنبستی رسیده است که اکنون واشنگتن را ناگزیر از بازگشت به تاکتیک قدیمی «فریب مذاکراتی» کرده است.
بازخوانی وقایع اخیر، از اعترافات تکاندهنده ترامپ در مبنی بر مسئولیت مستقیم در حمله به ایران، تا افشاگریهای والاستریت ژورنال درباره ماهیت فریبکارانه مذاکرات، تنها یک حقیقت را عیان میکند؛ اینکه دشمن میز مذاکره را نه برای تفاهم، بلکه به عنوان اتاق جنگ و بانک اهداف برای تجاوز خود میخواهد.
این مطلب را هم بخوانید: شرط ایران برای مذاکره با آمریکا چیست؟
امروز که آرمادای پوشالی ترامپ در سد محکم قدرت موشکی ایران و آمادگی برای «جنگ منطقهای» متوقف شده، دشمن درصدد است شروط ذلتباری را که در میدان نبرد و آشوب خیابانی به دست نیاورد، با بزک دیپلماسی به ملت ایران تحمیل کند.
شروط چهارگانهای که هدف نهائی آن نه حل چالش هستهای، بلکه «خلع سلاح کامل ایران» تا راه برای بلعیدن کل منطقه توسط رژیم صهیونیستی هموار شود. تجربه تاریخی و حکمت و درایت رهبر معظم انقلاب، فصلالخطاب همه دلسوزان نظام است: «مذاکره با آمریکا عاقلانه، هوشمندانه و شرافتمندانه نیست. دلیل؟ تجربه!» کسانی که هنوز به دنبال گشایش از طریق لبخند ترامپ هستند، باید بدانند که امنیت ملی ایران کالا نیست که بر سر آن چانه زده شود. مواضع قاطع مسئولان مبنی بر حفظ خط قرمزهای هستهای و توان دفاعی، نشاندهنده هوشیاری نظام در برابر این تله است.
پاسخ جمهوری اسلامی ایران به این حجم از تهدید و بدعهدی، نهتنها نشستن پشت میز مذاکره نیست، بلکه تقویت مؤلفههای قدرت و حفظ وضعیت «دست روی ماشه» است.
عصر «بزن و در رو» به پایان رسیده و هرگونه تهدید از سوی دشمن، با پاسخی همتراز و فراتر از تصور در منشأ تهدید مواجه خواهد شد. امروز پاسخ تهدید، فقط و فقط «تهدید مقتدرانه» است؛ چرا که در منطق استکبار، تنها قدرت است که بازدارندگی میآفریند.
