حسین سپاهی - روزنامه اطلاعات|سالهاست که در بعضی از مناطقروستایی و حاشیه نشیناستانثروتمند سیستانوبلوچستان، بحرانآلودگی ناشی از نبود شبکه جمعآوری بهداشتی فاضلاب موج میزند و ساکنان مناطق یاد شده را درگیر کرده است. اما با وجود پیگیری چند ساله اهالی از دستگاههای اجرایی، این معضل بهداشتی و شرعی همچنان پابرجاست و عزمی برای برقراری حداقل شرایط بهداشت عمومی وجود ندارد.
در فاصلهای کوتاه از بندر اقیانوسی چابهار، روستاهایی قرار دارند که از نزدیک به ۲ دهه قبل با بحرانی جدی و حلنشده دستوپنجه نرم میکنند که دیگر فقط یک مشکل عادی نیست، بلکه سلامت، زندگی و آینده کودکان، دانشآموزان و دیگر ساکنان این مناطق را تهدید میکند؛ سرریز فاضلاب از سیستمهای ناکارآمد و ورود آن به مسیرهای رفت و آمد مردم و خانهها که سرانجام بدون تصفیه به دریا میریزد.
مسیر فاضلاب و گستردگی بحران
براساس مشاهدات میدانی خبرنگار اطلاعات، سپتیک( یک سیستم تصفیه فاضلاب زیرزمینی ) «حوتآباد» از سال ۱۳۸۵تاکنون کارایی مطلوب نداشته است و سرریز فاضلاب از روستای «حوتآباد» به «عثمانآباد» و «رمین» منتقل میشود، جریان فاضلاب از میان خانهها، مسیرهای رفت و آمد مردم و زمینهای اطراف روستا میگذرد و در نهایت به دریای مجاور اسکله «رمین» و کنار باشگاه قهرمانی موجسواری میریزد.
به گفته اهالی، عبور خودروها از روی این مسیرها پراکندگی و گسترش آلودگیها را به همراه میآورد و در برخی مواقع حتی نمازگزاران به هنگام عبور، لباسهایشان آلوده میشود.
عبدالله، یکی از اهالی روستای «رمین»، در گفتگو با خبرنگار ما بیان کرد: در همآمیختگی آب و فاضلاب مشکل زندگی ما شده است،
هر روز خودروها از مسیر آن رد میشوند و محیط را کاملاً آلوده میکنند و در چنین شرایطی کودکان و بزرگترها روزانه با این آب کثیف و بیماریزا در تماس مستقیم هستند .
دانشآموزان، قربانیان خاموش
یکی از ابعاد بحرانی نبود شبکه جمعآوری فاضلاب، عبور روزانه دانشآموزان از مسیرهای آلوده به آن است.کودکان ناچارند از روی فاضلاب عبور کنند و کتابها و وسایل مدرسهشان بارها در این مسیر غیرقابل استفاده شده است.
مادر یکی از دانشآموزان روستای «رمین» به خبرنگار ما گفت:هر روز با نگرانی فرزندم را راهی مدرسه میکنم، که این مسیر نه فقط برای سلامت جسمی، بلکه برای آرامش روحی و تمرکز تحصیلی او مناسب نیست و این شرایط باعث نگرانی و اضطراب خانوادهها شده است.
بیتوجهی دستگاههای اجرایی
کارشناسان بهداشت و محیط زیست هشدار میدهند که ادامه این وضعیت میتواند منجر به افزایش ابتلا به بیماریهایپوستی و عفونی، شیوع بیماریهای گوارشی و مشکلات تنفسی، آلودگی منابع زیرزمینی آب و دریایمجاورشود؛ بهگونهای که نه فقط سلامت عمومی را تهدید میکند، بلکه پیامدهای اقتصادی و زیستمحیطی بلندمدتی هم برای منطقه به دنبال دارد، بر این اساس دستگاههای اجرایی و مردم ۳ روستای یاد شده و به ویژه «عثمانآباد» و «رمین»، با همراهی شوراهای اسلامی، در طوماری رسمی خواستار رسیدگی فوری به این معضل شدهاند.
این طومار خطاب به منصور بیجار، استاندار سیستان و بلوچستان، رئیس شورای تأمین استان، نماینده تامالاختیار رئیس جمهوری و دیگر مسئولان ذیربط ارسال و در آن تاکید شده است که ادامه وضعیت فعلی فاضلاب موجب ابتلای مردم و بخصوص دانشآموزان به بیماریهای پوستی و گوارشی خواهد شد و امنیت و سلامت آنان را در معرض تهدید جدی قرار خواهد داد.
یکی از اعضای شورای اسلامی «رمین» گفت: بارها هشدار دادهایم و مکاتبات رسمی داشتهایم، اما هنوز هیچ اقدام عملی و ریشهای درباره ساخت شبکه فاضلاب انجام نشده است، این مشکل غیرقابل قبول است و باید به سرعت حل شود.
علاوه بر خطرات بهداشتی و آموزشی، عبور روزانه مردم و خودروها از مسیرهای آلوده به فاضلاب باعث مشکلات اجتماعی و مذهبی هم شده است. اهالی میگویند که این مسیر فاضلاب فقط یک مشکل زیستمحیطی نیست؛ زندگی ما، سلامت فرزندان و امنیت روانی مردم در معرض تهدید است.
