غلامحسین اسلامی‌فرد - روزنامه اطلاعات: بیست‌ودوم بهمن امسال، فقط گرامیداشت سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی نیست؛ نشانه زنده بودن انقلاب و یک پیام سیاسی ـ اجتماعی قوی است. انقلابی که ۴۷ سال پیش با شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی شکل گرفت، امروز در میانه جنگ روایت‌ها، فشارهای خارجی، تهدیدهای امنیتی و دخالت دشمن در ناآرامی‌های داخلی، دوباره خود را در آینه حضور مردم بازتعریف می‌کند.

پس از جنگ ۱۲ روزه که چهره واقعی دشمنان این ملت را عیان‌تر از همیشه نشان داد و آشوب‌های دی‌ماه که با سوء‌استفاده از مطالبات اجتماعی، امنیت و هویت دینی و ملی و آرامش مردم را نشانه گرفت، حضور مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن روز ارج نهادن به عزت و شرافت ملی است و معنایی فراتر از یک آیین سالانه دارد.

این حضور، مظهر اقتدار ملی و قدرت ملت ایران است؛ نشانه روشن حضور مردمی و اراده و عزم آنان برای حفظ استقلال و اعلام وفاداری به آرمان‌های انقلاب است؛ حتی از سوی کسانی که نسبت به عدم تحقق برخی آرمان‌ها نقد دارند، گلایه دارند و مطالبه‌گرند. انقلاب اسلامی دستاوردهای بزرگی را رقم زده است؛ از استقلال سیاسی و رهایی از سلطه قدرت‌های خارجی، تا اقتدار دفاعی که امروز دشمن را از تهدید مستقیم بازمی‌دارد. از پیشرفت‌های علمی و پزشکی و فناوری که ایران را به جایگاهی معتبر در منطقه رسانده، تا رساندن ایران به عزّت و کرامتِ لایقِ خود و تجربه مردم‌سالاری که با همه فراز و نشیب‌ها همچنان محور تصمیم‌سازی کشور است.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای انقلاب، سرمایه اجتماعیِ حضور مردم در لحظات حساس است. مردمی که در دفاع مقدس ایستادند، در مقابله با تروریسم تکفیری نقش‌آفرین بودند، در حوادث طبیعی به یاری هم شتافتند و هر زمان که اصل امنیت و استقلال کشور به خطر افتاد با حضور در صحنه دفاع از میهن، میدان را خالی نکردند.

۲۲ بهمن امسال، پاسخی روشن به یک سؤال اساسی است: آیا ایران در برابر فشار، تحریم، تهدید و عملیات روانی فرو می‌ریزد؟ 

و پاسخ مردم، حضوری است که می‌گوید: نه. ۲۲ بهمن روز اعلام وفاداری ملت ایران به اصول انقلاب، ابراز تنفر و انزجار از دشمنان و روز نمایش این حقیقت است که انقلاب اسلامی با مردم آغاز شد، با مردم ادامه یافت و با مردم از پیچ‌های تاریخی عبور خواهد کرد. ۲۲ بهمن روز تجدید پیمان یک ملت با آرمان‌های انقلاب و عزم همگانی برای صیانت از این آرمان‌ها است.

در جهانی که تصویرسازی رسانه‌ای جای واقعیت را گرفته، این حضور، واقعی‌ترین پیام ممکن است؛ پیامی که نه با تیتر، بلکه با قدم‌ها نوشته می‌شود. این حضور نشانه بلوغ سیاسی یک ملت است، مردمی که می‌دانند نقد از درون، نشانه دلسوزی است و تخریب از بیرون، مقدمه سلطه. امسال، هر قدم در راهپیمایی یک «رأی خاموش» است؛ رأی به امنیت، به استقلال و مردم‌سالاری و به این واقعیت که اختلاف‌ها درون خانه حل می‌شود، نه با آتش زدن خانه.